Hugh Walpole

Sir Hugh Seymour Walpole (ur. 13 marca 1884 w Auckland, zm. 1 czerwca 1941 w Londynie) – angielski powieściopisarz, krytyk literacki.

Urodził się na Nowej Zelandii. Uczył się w Anglii. Nim został pisarzem, pracował jako nauczyciel. W 1909 wydał pierwszą powieść ''The Wooden Horse''. Powieść ''Fortitude'' z 1913 odniosła duży sukces. W czasie I wojny światowej pracował w Rosji dla Czerwonego Krzyża. Swe wrażenia spisał w ''Ciemnym lesie'' (1916) i ''The secret city'' (1919).

Walpole mieszkał w Brackenburn Lodge. Tutaj napisał najbardziej znane prace, włączając w to sagę rodzinną ''The Herries Chronicle'' (''Rogue Herries'' (1930), ''Judith Paris'' (1931), ''The Fortress'' (1932) i ''Vanessa'' (1933)).

Jego książki były bardzo popularne i odniosły finansowy sukces. W dorobku literackim pisarza można znaleźć powieści szkolne (''Mr Perrin and Mr Traill'' (1911) i trylogia ''Jeremy''), gotyckie horrory (''Wizerunek człowieka rudego'' (1925) i ''The Killer & The Slain'' (1942)). Pisał również biografie – Józefa Conrada (1916) Jamesa Brancha Cabella (1920) i Anthony Trollpe'a (1928). Pisał także sztuki. Napisał scenariusz do zrealizowanego przez wytwórnię Metro-Goldwyn-Mayer filmu ''David Copperfield'' (1935) w reżyserii George'a Cukora. Zagrał w nim także małą rolę.

W 1937 otrzymał tytuł szlachecki.

Walpole należał do ekskluzywnej gejowskiej koterii Londynu lat trzydziestych. Należeli do niej również Noel Coward i Ivor Novello. Źródło: Wikipedia