Leonardo da Vinci

Leonardo da Vinci —jaiotzako izen-deiturez, Leonardo di ser Piero da Vinci— (Vinci, Toscana, 1452ko apirilaren 15a – 1519ko maiatzaren 2a) polimata izan zen, Italiako Pizkunde garaikoa. Aldi berean, margolari, anatomista, arkitekto, paleontologo, botanikari, zientzialari, idazle, eskultore, filosofo, ingeniari, asmatzaile, musikari, poeta eta hirigile izan zen. Francesco Melziren alboan hil zen, eta hari eman zizkion bere proiektuak, diseinuak eta pinturak. Haurtzaroa bere jaioterrian igaro ondoren, Andrea de Verrocchio florentziar margolariarekin ikasi zuen. Bere lehen lan garrantzitsuak Milanen sortu zituen, Ludovico Sforza dukearen zerbitzura. Ondoren, Erroman, Bolonian eta Venezian lan egin zuen, eta azken urteak Frantzian igaro zituen, Frantzisko I.a erregearen gonbidapenean.

Errenazimentuko gizakiaren arketipo eta sinbolo gisa deskribatu ohi da, jenio unibertsala, baita filosofo humanista ere, bere jakin-min infinitua bere asmakizun gaitasunarekin soilik parekatu daitekeena. Leonardo da Vinci inoizko margolari handienetakotzat jotzen da, eta ziurrenik, inoiz izan den diziplina anitzeko talentu gehien izan duen pertsonetako bat. Ingeniari eta asmatzaile gisa, Leonardok bere garaia baino ideia aurreratuagoak garatu zituen, hala nola helikopteroa, tankea, itsaspekoa eta automobila. Bere proiektuetako gutxi batzuk izan ziren eraikiak (horien artean kable baten muga elastikoa neurtzeko makina), gehienak garai hartan egingarriak ez zirelako. Zientzialari gisa, ezagutza asko aurreratu zituen anatomiaren, ingeniaritza zibilaren, astronomiaren, optikaren eta hidrodinamikaren arloetan.

Gaur egun, pinturagatik da ospetsuena. Bere obrarik ezagunenetako bi, Gioconda eta Azken afaria, behin baino gehiagotan kopiatu dituzte, eta baita parodiatu ere, hala nola ''Vitruvioren gizona'' marrazkiarekin. Hala ere, bere lanetako 20 inguru baino ez dira ezagutzen, batez ere teknika berriekin egindako esperimentuengatik (batzuetan ez baitzuten emaitza onik izan) eta bere egonkortasun ez kronikoagatik. Sorkuntza kopuru txiki horrek, marrazkien koadernoekin batera, eta eskema zientifikoei eta pinturaren izaerari buruzko hausnarketekin, osatzen dute bere ondarea ondorengo artista belaunaldientzako. Wikipediatik informazioa lortu