Peter Green

Peter Green, właśc. Peter Allen Greenbaum (ur. 29 października 1946 w Londynie, zm. 25 lipca 2020 w Canvey Island) – brytyjski gitarzysta pochodzenia żydowskiego, założyciel i lider grupy Fleetwood Mac. W Bluesbreakers Johna Mayalla zastąpił Erica Claptona.

Podczas grania w John Mayall & the Bluesbreakers poznał basistę Johna McVie i perkusistę Micka Fleetwooda, z którymi w 1967 roku opuścił zespół Johna Mayalla na rzecz założenia własnego zespołu Fleetwood Mac. Dołączył do nich gitarzysta Jeremy Spencer, a krótko po założeniu grupy również i basista Bob Brunning, który zastąpił Johna McVie.

Wraz z grupą Fleetwood Mac Green nagrał w 1968 roku utwór „Black Magic Woman”, który zyskał popularność w interpretacji Santany.

Nie radząc sobie z presją, którą przynosi sława, w 1969 roku zaczął mieć problemy z narkotykami i zdrowiem psychicznym, co zaowocowało napisaniem przez niego utworu „Oh Well”, w którym wyrzuca swoją złość. Latem 1970 odszedł z Fleetwood Mac i nagrał jeden solowy album. Po dziewięciu latach wrócił do nagrywania płytą „In the Skies” i regularnie wydawał następne do 1984.

W 1996 założył, wraz z Neilem Murrayem i Cozym Powellem, supergrupę Splinter Group, działającą do 2004 roku. Zespół wydał dwa albumy: akustyczny „Robert Johnson Songbook” z 1998 oraz elektryczny „Clown” z 2001.

W 2003 został sklasyfikowany na 38. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów wszech czasów magazynu „Rolling Stone”. Źródło: Wikipedia